Όταν το Internet Κρίνει την Προπόνηση από 30 Δευτερόλεπτα Βίντεο

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα φαινόμενο.

Δάσκαλοι πολεμικών τεχνών ανεβάζουν ένα μικρό απόσπασμα από την προπόνησή τους, μια άσκηση, ένα drill, ένα κομμάτι τεχνικής και στα σχόλια εμφανίζονται οι γνώριμοι “ειδικοί”.

«Αυτό δεν δουλεύει.»

«Αν βρεθείς απέναντι σε πυγμάχο θα σε τελειώσει.»

«Δεν είναι ρεαλιστικό.»

«Έξω στον δρόμο δεν γίνεται έτσι.»

Το πρόβλημα όμως δεν είναι η κριτική.

Η κριτική είναι υγιής.

Το πρόβλημα είναι η σύγχυση.

Η προπόνηση δεν είναι στιγμιότυπο. Είναι σύστημα.

Κάθε σοβαρή πολεμική τέχνη λειτουργεί σε επίπεδα:

Τεχνική απομόνωση

Καθοδηγούμενο drill

Ελεγχόμενη πίεση

Προοδευτική αντίσταση

Εφαρμογή

Ένα βίντεο 20 ή 40 δευτερολέπτων δείχνει συνήθως το πρώτο ή το δεύτερο στάδιο.

Κανείς δεν ανεβάζει ολόκληρη τη δομή της προπόνησης.

Κανείς δεν ανεβάζει όλα τα επίπεδα έντασης.

Κανείς δεν ανεβάζει το progression.

Και δεν θα μπορούσε.

Η προπόνηση είναι διαδικασία.

Το βίντεο είναι στιγμιότυπο.

Το να κρίνεις ένα σύστημα από ένα drill είναι σαν να κρίνεις τη χειρουργική από μια άσκηση ραμμάτων σε πανί.

“Ναι, αλλά έξω δεν θα γίνει έτσι.”

Σωστό. Έξω δεν γίνεται τίποτα “έτσι”.

Έξω υπάρχει:

Απρόβλεπτη συμπεριφορά

Αδρεναλίνη

Τρίτα πρόσωπα

Περιβάλλον

Νομικές συνέπειες

Η προπόνηση δεν αντιγράφει το χάος.

Η προπόνηση δημιουργεί εργαλεία για να διαχειριστείς το χάος.

Η επιστήμη της μάθησης το λέει ξεκάθαρα:

Πρώτα απομονώνεις δεξιότητα. Μετά αυξάνεις μεταβλητότητα. Μετά εισάγεις πίεση.

Αυτό ισχύει στην πυγμαχία.

Ισχύει στο judo.

Ισχύει στο Brazilian Jiu Jitsu.

Ισχύει στο Wing Chun.

Ισχύει παντού.

Κανείς δεν ξεκινά sparring full chaos από το πρώτο λεπτό.

Η κριτική χωρίς πλαίσιο δεν είναι ανάλυση. Είναι εντύπωση.

Στο internet συχνά βλέπουμε το φαινόμενο του “armchair expert”.

Άνθρωποι που καταναλώνουν περιεχόμενο, αλλά δεν ζουν την προπόνηση καθημερινά.

Η αλήθεια είναι πιο απλή:

Κάθε σοβαρός δάσκαλος δείχνει στιγμές.

Όχι ολόκληρη τη μεθοδολογία του.

Όχι όλα τα επίπεδα πίεσης.

Όχι όλα τα σενάρια.

Γιατί η προπόνηση δεν είναι θέαμα.

Είναι εκπαίδευση.

Η ρεαλιστικότητα δεν μετριέται με επιθετικά σχόλια

Ρεαλισμός δεν σημαίνει να φωνάζεις “αυτό δεν δουλεύει”.

Ρεαλισμός σημαίνει:

Να ξέρεις σε ποιο στάδιο βρίσκεται η άσκηση.

Να καταλαβαίνεις το σκοπό της.

Να αναγνωρίζεις ότι κάθε σύστημα έχει δική του στρατηγική.

Όλα τα συστήματα έχουν εργαλεία.

Η διαφορά βρίσκεται στη δομή και στην προπόνηση.

Σεβασμός μεταξύ δασκάλων

Ο κόσμος των πολεμικών τεχνών είναι μικρός.

Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει:

Να κρατάς σχολή.

Να διδάσκεις παιδιά.

Να διδάσκεις ενήλικες.

Να επενδύεις χρόνια ζωής σε μια τέχνη.

Η διαφωνία είναι υγιής.

Η χλεύη δεν είναι.

Αν κάτι δεν σε πείθει, δοκίμασέ το.

Αν δεν θέλεις να το δοκιμάσεις, σεβάσου ότι κάποιος άλλος έχει επενδύσει χρόνο και ιδρώτα σε αυτό.

Και τελικά;

Ένα βίντεο δεν είναι ολόκληρη η προπόνηση.

Ένα drill δεν είναι ολόκληρο το σύστημα.

Ένα απόσπασμα δεν είναι ολόκληρη η φιλοσοφία.

Οι πολεμικές τέχνες δεν αποδεικνύονται στα σχόλια.

Αποδεικνύονται στο tatami, στο πάτωμα, στην ιδρωμένη μπλούζα.